Stare Bałuty — historia i metamorfoza
Stare Bałuty to najbardziej historyczna i najbardziej kontrowersyjna część Łodzi. Dawna robotnicza dzielnica, miejsce getta Litzmannstadt podczas II wojny światowej, przez dekady kojarzona z biedą i niebezpieczeństwem — dziś przechodzi powolną, ale realną metamorfozę. Około 30 tysięcy mieszkańców żyje tu wśród kamienic z przełomu XIX i XX wieku, w okolicach Rynku Bałuckiego, ulic Łagiewnickiej i Zgierskiej. Ceny — 4,500–6,500 zł/m² — to najniższe w Łodzi.
Historia Starych Bałut jest fascynująca i tragiczna zarazem. Tu mieszkali obok siebie Polacy, Żydzi i Niemcy. Tu był drugi co do wielkości cmentarz żydowski w świecie. Tu Chaim Rumkowski zarządzał gettem. Dziś pamięć o przeszłości jest obecna w nazwach ulic, pomnikach i Parku Ocalałych. Nowi mieszkańcy — artyści, studenci, młodzi profesjonaliści — odkrywają tę część miasta i nadają jej nowy charakter.
Rewitalizacja Starych Bałut to nie slogan, lecz realny proces. Miasto zainwestowało miliony w remonty kamienic, chodników i oświetlenia. Nowe kawiarnie, galerie, puby i pracownie artystyczne pojawiają się wokół Rynku Bałuckiego. To proces podobny do gentryfikacji Pragi w Warszawie czy Zabłocia w Krakowie — ale na wcześniejszym etapie, co oznacza niższe ceny i większy potencjał wzrostu.
